Een verschijnsel dat steeds populairder wordt: de lijstduwer. Dat is iemand die onderaan de kieslijst op een normaliter onverkiesbare plek komt te staan enkel en alleen om stemmen te trekken op grond van zijn/haar naam of persoonlijke populariteit. Vaak krijgt zo'n persoon dan zo veel stemmen dat hij of zij met voorkeursstemmen alsnog gekozen is. En vaak ook ziet zo'n persoon er van af om daadwerkelijk zitting te nemen in raad of kamer. Vraag is: is dit correct? Of is dit kiezersbedrog? Je kan stellen dat iedereen wel weet dat zo'n persoon niet gaat zitten en dat het gewoon een soort reclame is waarvan iedereen wel weet dat het niet echt is. Bedrog met wederzijds goedvinden dus. En ook wettelijk gezien is er geen probleem. Toch vind ik het raar. Zo werd de vrouw van D66 leider Pechthold in Wageningen gekozen. Ze staat haar plek af aan een ander. Nu mag ik aannemen dat zij net als haar echtgenoot zich zorgen maakt over de kloof tussen burger en politiek maar is dit niet gewoon de kiezer voor de gek houden? Van de weeromstuit zie je Wilders zijn plek in Den Haag wel innemen en het zou me niets verbazen als hij dat enkel doet om Pechtold te “pakken” op diens democratische gezindheid nu zijn vrouw afziet van haar zetel. En na 9 juni er ook mee kapt omdat over 4 jaar iedereen het toch vergeten is. Verwant: de lijsttrekker. CDA kiest Balkenende, maar die zegt nu al dat hij niet in de kamer gaat. De lijsttrekker gaat niet de kamer in, wil enkel premier worden. Ook hier geldt dat dit juridisch kan, er staat geen sanctie op of zo. Maar is ook dit niet een beetje kiezersbedrog? Je maakt je als de nummer 1 hard voor je kiezer, zeg je, maar als je niet de hoogste baas mag worden bekijkt die kiezer het maar….. Of dit moet een sluipweg zijn om het systeem van de gekozen minister-president in te voeren |