WaarMaarRaar.nl gebruikt cookies om WMR en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. WMR deelt informatie over je gebruik van WMR met partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die je aan ze hebt verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van gebruik van hun services. Meer informatie...

Akkoord - Weigeren


hr
jaargang -16 - laatste artikel 13-12 17:00 - 56470 artikelen - nu online 46 bezoekers -

Home
Opmerkelijk beeld
Forum
Lid worden

Leden
Gebruikersnaam:

Wachtwoord:

Login onthouden

Login via:
Wachtwoord vergeten.

© Een concept van
Media Voogel 2002-2017
Voorwaarden & huisregels

Het Forum

· [MED] Mededelingen
· [SUG] Suggesties
· [M&S] Moppen/Spelletjes
· [CUL] Kunst & Cultuur
· [OFT] Offtopic
· [G&C] Games & Computers
· [WMO] Wat me is overkomen
· [VDS] Vragen des levens
· [POL] Politiek
· [CON] Consumenten forum


offtopic - offtopic - offtopic - offtopic - offtopic - offtopic - offtopic - offtopic


[1] 2

Pelle en Melle 2017

24-03-17 19:04:55
stora
Oudgediende


WMRindex: 7.862
OTindex: 996
Binnenkort is het weer Pasen.
Dus weer tijd voor Pelle en Melle, de 2 paashaasjes die avonturen beleven.
Een paar jaar geleden deden we een oproep en op eerste paasdag kwamen er iets van 20 verhalen over de avonturen van Pelle en Melle.
Alles mag, alleen de paashaasjes Pelle en Melle moeten de hoofdrol vervullen.
En hier kunnen jullie dan jullie paasverhaaltjes posten. Allemaal meedoen en veel succes:)

25-03-17 08:08:52
omabep
Oudgediende


WMRindex: 7.113
OTindex: 2.924
Pelle en Melle

zijn onderweg naar het grote Paasfeest in het diepe woud en komen allerlei vriendjes tegen. Zo komen ze vandaag een vreemde eend in de bijt tegen die wat raar op zijn pootjes staat, nu dan samen die arme eend even helpen om deze weer op zijn pootjes te zetten, en zo geschiede het dat ze gezelschap kregen op weg naar het feest.

25-03-17 08:35:09
allone
Stamgast


WMRindex: 30.864
OTindex: 61.630
@omabep: is dit een vervolgverhaal? :D :

.. En een uurtje verder komen ze vandaag een puppy tegen, die helaas vast is komen te zitten in het hek ocharm.. Ze bevrijden hem, puppy is helemaal wild enthousiast en springt van vreugde.. en zo geschiedde het dat ze nog meer gezelschap kregen op weg naar het feest.

Laatste edit 25-03-2017 08:35

25-03-17 08:55:32
stora
Oudgediende


WMRindex: 7.862
OTindex: 996
@omabep, hoe weet je dat ik een raar loopje heb :P
Als jullie zo doorgaan, dan komt er een hele optocht met pasen aan:D

25-03-17 17:49:28
Mamsie
Oudgediende


WMRindex: 28.979
OTindex: 60.087
Nou mensen, steek maar van wal hoor!:D

28-03-17 20:48:17
omabep
Oudgediende


WMRindex: 7.113
OTindex: 2.924
@stora: Je kunt er ook een stukje aanplakken hoor, alleen opmerkingen doen het niet goed.
Quote:
Alles mag, alleen de paashaasjes Pelle en Melle moeten de hoofdrol vervullen

13-04-17 13:16:43
Boefje
Erelid


WMRindex: 2.931
OTindex: 85
Dus hier gebeurd het melle en pelle gebeuren?:)

13-04-17 13:18:10
Mamsie
Oudgediende


WMRindex: 28.979
OTindex: 60.087
@Boefje: ik geloof het wel. Ik zet mijn gedicht in de herhaling.

16-04-17 10:39:06
Vailan
Oudgediende


WMRindex: 17.859
OTindex: 64.712
S
Pelle en Melle & de Vloek van Vermeer, DEEL I

Op een zonnige, zorgeloze Goede Vrijdag wordt Pelle al vroeg wakker. Hij had vannacht raar gedroomd...over schilderijen die tot leven kwamen en hem waarschuwden om vooral niet naar Den Knaag te gaan. “Ach jongen,” zou zijn moeder gezegd hebben. “Je hebt gewoon teveel fantasie. Eet je ontbijt nu maar op, er is niks om je zorgen over te maken.” Pelle zucht en staat op. Melle ligt nog te slapen, dus laat hij haar maar lekker liggen en gaat alvast een kop thee voor hen beiden zetten. Al snel ruikt hun huisje naar heerlijke wortelthee, waardoor Melle uiteindelijk ook wakker wordt. Ze pakt haar telefoon en krijgt meteen een belangrijk berichtje binnen: niemand minder dan de directrice van het Mauritshuis heeft een oproep aan haar gestuurd. “Pelle, moet je dit eens horen,” zegt ze terwijl ze rechtop in bed gaat zitten. “We hebben toch nog een uitnodiging ontvangen voor een Paasopening in een museum.” Pelle spitst zijn oren en neemt een slokje van zijn thee. “Welk museum, schat?” vraagt hij. “Het Mauritshuis...Den Knaag”, antwoordt Melle. Pelle verslikt zich bijna en wrijft over zijn hoofd. “Dat is toch hartstikke mooi, we zijn er nog nooit geweest!” zegt Melle verbaasd. “Ja…nee…misschien, ach…,” zegt Pelle nerveus. “Laat maar. Weet je wat? We gaan gewoon..maar hadden ze dat niet eerder kunnen melden?” Melle leest vlug door. “Ze hebben het erg druk gehad en verontschuldigen zich voor dit late bericht. Zal ik antwoorden dat we zondag graag langskomen?” Pelle knikt en schenkt alvast een kopje voor Melle in.

De hele dag zijn ze bezig met het maken van leuke surprises voor de gasten en het verzamelen van allerhande eieren, zowel gewone als van chocolade. Omdat alles zo halsoverkop geregeld moet worden, bellen Pelle en Melle op zaterdag om de beurt met de mensen van het Mauritshuis over de planning van de opening, de rondleiding, de meesterwerken die besproken zullen worden en wat de beste plekken zijn om eieren te verstoppen. De rondleiding wordt gepland om twaalf uur in de middag, dus tijd genoeg voor Pelle en Melle om in het Mauritshuis zelf de voorbereidingen af te ronden. Moe maar tevreden gaan ze naar bed, zich verheugend op de dag erna en alle blije gezichten die ze zullen zien. Die nacht wordt Pelle opnieuw gekweld door die nare droom. Nu lijkt het alsof alle schilderijen vluchten voor “dat eene vervloeckte schilderye gemaeckt door mijneer Ioannes”. Ook nu wordt Pelle door hen gewaarschuwd om er niet naartoe te gaan...

“Wat is er toch aan de hand?” hoort hij plots zeggen. Blijkbaar heeft hij ditmaal Melle wakker gemaakt. Het duurt even voordat hij zich realiseert dat hij niet meer droomt. “Geen idee…gewoon een nachtmerrie denk ik,” antwoordt hij. Melle kruipt dicht tegen hem aan en geeft hem een kus op zijn snoet. “Zo beter?” fluistert ze. Pelle sluit zijn ogen en mompelt wat. “Beter,” zegt hij. De volgende ochtend zijn ze vroeg op, omdat een vrachtwagen van het Mauritshuis ieder moment langs kan komen om de surprises en de eieren naar het museum te vervoeren. Nadat alles is ingeladen stappen Melle en Pelle in. Onderweg krijgen ze nog enkele laatste instructies, maar Pelle kan zijn aandacht er niet bij houden. Zal het vandaag echt goed gaan? Had hij naar zijn droom moeten luisteren? “…dus daarna leggen we deze eieren hier en kunnen we….Pelle? PELLE!” Melle zucht diep en geeft haar man een duw. “Let je wel op?” vraagt ze. “Hm? Ja” mompelt Pelle. “We gaan daar die eieren neerleggen.” Melle knikt en duwt hem een papiertje in zijn poten. “Zo, lees dat maar even door,” zegt ze.

Even later komen ze aan bij het museum en worden ze hartelijk ontvangen door de directie, in het bijzijn van enkele conservatoren en de pers. Met man, haas en macht wordt gewerkt om alles in orde te maken, precies op tijd voor de opening. Iedereen begeeft zich naar de ingang, maar Pelle hoort zacht gefluister: “de joffrouwe sal vry syn”. Pelle schudt zijn kop en laat het er maar bij zitten. De gasten worden met veel eerbied ontvangen en aan Pelle en Melle voorgesteld. Meteen krijgen de kinderen al wat lekkers en mandjes met leuke Paascadeaus en een instructie voor de speurtocht die tegelijk met de rondleiding plaatsvindt. De volwassenen moeten nog even geduld hebben. De rondleiding verloopt voorspoedig en alles lijkt goed te gaan, maar Pelle is er niet gerust op.

Dan betreden ze het zaaltje waar het wereldberoemde Meisje met de Parel van Johannes Vermeer hangt. Stemmen van unanieme bewondering vullen de zaal, en Melle loopt voorzichtig naar het werk toe. Ze laat haar oren zakken en kijkt als betoverd naar het meisje. “Had ik maar zo’n mooie parel,” fluistert ze. De grond begint plotseling te beven, een wind blaast plotseling door de zaal, en vele onbekende stemmen beginnen tegelijk te zingen: “sy is willende ende begerende dit parelcken. Het parelcken sal haer toeckommende syn.” Pelle houdt zijn poten voor zijn ogen en kan niet geloven dat dit gebeurt. “Melle…MELLE!” Melle draait zich om en kijkt Pelle angstig aan. “Wat…wat gebeurt er?” vraagt ze. “Pelle, help!” Langzaam wordt Melle naar het schilderij gezogen. Pelle springt op haar af en grijpt haar vast. “Pelle…laat me niet los!” roept ze. Een traan rolt over haar wang als ze geheel in het schilderij wordt gezogen. In haar plaats staat er opeens een jonge dame, gekleed in zestiende-eeuwse kledij, die verdwaasd om zich heen kijkt. In het schilderij is Melle te zien...met de parel die zij zo graag wilde. “Het parelcken, het parelcken dat sy soo begeerde, dat parelcken draegt sy nu...”

16-04-17 12:53:47
Mamsie
Oudgediende


WMRindex: 28.979
OTindex: 60.087
Pelle en Melle blikken terug.

Pelle en Melle zitten samen in de keuken te genieten van een beker welverdiende koffie.
En het gesprek gaat, hoe kan het ook anders, over hun drukke seizoenswerk.
Weet je nog wel, vraagt Pelle, hoe populair we een aantal jaren geleden waren?
Melle knikt en zegt met een schalks lachje: Er is toen heel wat over ons geschreven en er was ook een gedicht bij.

Gedicht erbij?????? Pelle kijkt of hij water ziet branden.
Ja suffie, zegt zijn vrouwtje, je begint een tikkeltje vergeetachtig te worden. Maar ik weet nog hoe het ging, wil je het horen?

Ja graag, zegt Pelle en hij gaat er eens makkelijk voor zitten. Steek maar van wal, lieverd.

Melle begint en het is te zien dat ze er veel plezier aan heeft.


Er is een vriendelijke paashaas die ons met eieren verwent
Hoewel slechts een enkeling zijn naam ook kent.
Dus meld ik bij dezen, zijn voornaam is Pelle
Maar minder bekend is zijn vrouwtje Melle.

Dat is een prima hazenvrouwtje
Zonder ook maar één karakterfoutje.
Zij helpt haar mannetje bij zijn zware werk
Want voor een haasje is zij best wel heel sterk.

Zij sjouwt met de eieren als een vent
Want ze is gewoon niet anders gewend.
Ze wikkelt ze zorgzaam in haar rokje
En hangt dat aan haar eierstokje.

Ze draagt die stok dan over haar schouder
ook al wordt het buiten kouder.
Maar regent ze echt helemaal drijfnat
Dan kiest zij snel het hazenpad.

Want regen, daar houdt Melle niet van
Dan gaat ze naar huis, samen met haar man.
Dan gaan zij samen naar de keuken
Om daar gezellig een potje te koken.

Een varkenshaasje gaat er in de pan
Met zout en hazenpeper, daar houden ze van.
En ze zeggen: als het weer droog is morgen
Dan gaan we weer verder met eieren bezorgen!


16-04-17 18:31:47
Mamsie
Oudgediende


WMRindex: 28.979
OTindex: 60.087
Hallo, waar blijven jullie allemaal?
Er doen er hopelijk toch wel meer mee?

16-04-17 18:59:23
allone
Stamgast


WMRindex: 30.864
OTindex: 61.630

16-04-17 19:20:49
stora
Oudgediende


WMRindex: 7.862
OTindex: 996
Wow, @Vailan en @Mamsie:P
En ik kan op het moment nog niet eens een simpel verhaaltje bedenken:)

16-04-17 19:35:00
Mamsie
Oudgediende


WMRindex: 28.979
OTindex: 60.087
@stora: Je zet het, ik verkoop oude wijn in nieuwe flessen.:D

16-04-17 19:54:51
stora
Oudgediende


WMRindex: 7.862
OTindex: 996
@Mamsie, ziet eruit als nieuwe wijn:)

17-04-17 09:40:11
Vailan
Oudgediende


WMRindex: 17.859
OTindex: 64.712
S
Pelle en Melle & de Vloek van Vermeer, DEEL II

“Melle…och mijn arme Melle…” mompelt Pelle snikkend. Hij heeft alleen maar oog voor het schilderij. De gasten staan stomverbaasd naar het schouwspel te kijken. Het meisje dat al vele honderden jaren opgesloten zat in het schilderij, valt flauw en wordt door omstanders geholpen. De stemmen worden steeds zachter. Nog even is “sie daer ons vrouwken, so fray ende constig” te horen, alvorens de zaal stilvalt. Pelle blijft op zijn knieën voor het schilderij zitten en wil even met niets of niemand te maken hebben. “Hoe is dit…mogelijk?” stamelt een van de aanwezige gasten. “Dus het was toch waar,” zucht de directrice. “In de oudste vermeldingen over dit schilderij worden vreemde gebeurtenissen genoemd…ik heb er nooit in geloofd.” Pelle balt zijn vuisten en staat langzaam op. “Melle…,” snikt hij. “Hoe krijg ik haar terug?” Hij draait zich om. “Niet, tenzij…” zegt een van de aanwezige gasten resoluut.

Een wat slungelige, oude man met een rond brilletje, en een lange, witte baard strompelt naar voren, steunend op een wandelstok zo oud als hijzelf. “Wat hier is gebeurt, kan slechts eens per 350 jaar plaatsvinden.” De man gaat op een bank zitten en denkt diep na. “Het meisje dat in het schilderij zat opgesloten was niet zijn oorspronkelijke model,” zegt hij vervolgens. “Vermeer was niet tevreden en zocht naar een…oplossing. Hij nodigde een jong meisje uit in zijn atelier, en zei dat hij haar wou schilderen. Hij liet haar plaatsnemen voor het doek en spoorde haar aan om de wens uitspreken dat zij de parel graag zou willen hebben…en zo kwam hij aan een beeldschoon werk.” Pelle kan het maar niet bevatten. “Al eeuwen doen geruchten de ronde dat Vermeer interesse had in het occulte…blijkbaar is daar reden voor geweest.” De man staat weer op en legt zijn hand op de schouder van Pelle. “Er is maar één manier om haar terug te halen, en dat doen we door Vermeer een bezoekje te brengen.” Pelle’s kop doet pijn en het wordt hem duizelig voor de ogen. Zijn lieve Melle opgesloten in een schilderij, en nu heeft deze man het over tijdreizen? “Word wakker, Pelle. Word wakker…” mompelt hij tegen zichzelf. “Dit is geen droom,” zegt de man. “Kom…we moeten onmiddellijk naar Haaslem.” Pelle kijkt de man aan. “Waarom?” fluistert hij. De man grijnst. “Het Teylers Museum bezit een grote collectie wetenschappelijke instrumenten, zoals een ieder wel weet. In een van de depots hebben ze echter een instrument…tja, hoe zal ik dat eens uitleggen. Waarom denk je dat ze zulke oude, maar toch nog in topconditie verkerende spullen hebben? Die halen ze gewoon bij hun oorspronkelijke eigenaar vandaan…”

Pelle vult een mandje met wat paaseieren en chocola, om ten minste iets voor onderweg te eten te hebben. Meteen wordt voor hen een taxi geregeld en begeven ze zich naar Haaslem. “Ik snap het niet,” zegt Pelle. “Wie bent u? Hoe weet u deze dingen? Heeft u eigenlijk wel toegang tot dat apparaat?” de man knipoogt naar hem. “Jongen, ik werk er al zo lang als ik me kan herinneren, en dat is al een tijdje hoor. Mij verdenken ze niet zo snel meer.” Na een rit van bijna een uur komen ze aan bij het Teylers Museum. Pelle kan Mell maar niet uit zijn gedachten krijgen en is boos op zichzelf. “Het is rustig vandaag,” zegt de man. Aan de kassa worden ze vriendelijk begroet en mogen ze zo doorlopen. De man legt uit dat Pelle een bijzonder object komt bekijken: een oude microscoop die ooit de “paeshaes” genoemd werd. Ze nemen de lift naar het depot, alwaar de man zonder moeite zijn weg naar het instrument weet te vinden. “Ziezo,” zegt hij, en hij laat het vreemde object zien. “Dat? Ik had wat meer verwacht…” mompelt Pelle. De man knikt begrijpend. “Iedereen denkt te weten hoe een tijdmachine eruit hoort te zien…dit zal ze enorm tegenvallen.” Hij begint aan wat knoppen te draaien, haalt er en der een hendel over en houdt zich aan twee handvaten vast. “Oké, pak de andere kant beet!” Pelle doet meteen wat hem gevraagd wordt, en dan wordt ineens alles wazig. Een verblindende flits volgt, dan wordt alles zwart.

“Pelle…” hoort hij in de verte. Pelle komt langzaam bij en merkt dat hij in een oude schuur staat. De man helpt hem overeind en kijkt om zich heen. “De eerste keer is altijd moeilijk. Geloof me, het went.” zegt hij. “Goed. Als mijn berekeningen kloppen, is het nu Tweede Paasdag, 1665. De dag waarop Vermeer zijn oorspronkelijke model op bezoek krijgt.” Pelle snuffelt wat in het rond en klimt op een bankje om door een raampje naar buiten te kunnen kijken. “Ze zullen ons zien,” zegt hij. “Pak je mand met eieren en ga naar het atelier van Vermeer. Leid hem af, ik zorg voor de rest,” zegt de man. “Niemand die raar op zal kijken als ze de paashaas op zo’n dag als vandaag zien. Vlug, vlug!” Pelle krijgt de exacte route te horen en haast zich naar het huis van Vermeer. Met zijn krachtige poten springt hij eenvoudig heen en weer terwijl hij zijn mandje veilig bij zich houdt. Via een open raam sluipt hij het huis binnen en gaat op zoek naar de grote meester. Vermeer zit aan tafel een brief hardop te lezen. Blijkbaar zint het nieuws hem niet bepaald: “…allen dwelck hij seijde ontfangen te hebben in betaelinge van sijne moederlycke goederen en…” hij kijkt op zodra er een vreemd geluid klinkt. Pelle heeft een ei tegen een muur kapot gesmeten. Mopperend staat Vermeer op verlaat de ruimte om te onderzoeken waar dat geluid vandaan kwam. Zodra hij de troep ontdekt roept hij zijn dienstmeid, maar realiseert zich dan dat zij ziek is en hij dus zelf moet gaan schoonmaken. Pelle besluit voor de zekerheid nog maar een ei op te offeren. “By de tronie mijns afflyvighen vaders” moppert Vermeer. Pelle maakt van de gelegenheid gebruik om de werkplaats van Vermeer in te glippen en enkele penselen te verstoppen. Als paashaas wist hij natuurlijk altijd de beste plekjes te vinden…

(wordt vervolgd)

17-04-17 09:52:02
allone
Stamgast


WMRindex: 30.864
OTindex: 61.630
@Mamsie: oud, maar wel in een nieuw jasje. :)

Gelukkig heeft @Vailan inspiratie voor tien, een lang en spannend en origineel verhaal ok

17-04-17 18:00:02
Vailan
Oudgediende


WMRindex: 17.859
OTindex: 64.712
S
Pelle en Melle & de Vloek van Vermeer, SLOT

Pelle snuffelt rond in het atelier van Vermeer en plaatst het laatste penseel in een donker hoekje. Daar treft hij een raar beeldje aan, met een erg lelijk gezicht en rode ogen. Pelle schrikt en stampt uit instinct met zijn poot. Hij besluit het beeldje iets meer in het zicht te zetten en maakt zich op tijd uit de voeten. Vermeer, die zich afvraagt “waer myn model toch blyft” loopt het atelier in en controleert of alles in orde is. De ontbrekende penselen vallen hem nog niet op. Dan wordt er op de deur gebonkt, tot ongenoegen van Vermeer die zich hardop beklaagt over het feit dat men zijn deur niet zo met geweld moet behandelen. Aan de deur staan drie mannen: een priester, een regeringsambtenaar en een ander deftig geklede figuur die zich aan hem voorstelt als “mijnheer Van Ruijven”. Vermeer ziet de bui al hangen, maar besluit om ze toch maar binnen te laten. Pelle is vervolgens getuige van een strenge reprimande door alle drie de heren. Iemand moet hen hebben verteld over Vermeer’s “hobby”. Pelle beseft zich dat het de man moet zijn die hem hier naartoe heeft gebracht. Maar…hoe gaat Vermeer dan het ‘juiste’ meisje als model gebruiken? Stilletjes haalt Pelle alle penselen weer tevoorschijn en zet ook het beeldje op een tafel neer, voordat hij zich uit de voeten maakt.

Van buitenaf ziet hij hoe een stoet geestelijken het huis betreedt om een “suyveringhe” door te voeren. “Ziezo,” hoort hij ineens de man zeggen. Pelle schrikt en draait zich om. “Hoe…komt u hier nu weer?” vraagt hij. De man gaat zitten. “Ach…ik weet de weg hier heel goed, dat is alles. Laten we nu even wachten.” Een paar uur verstrijken, en de geestelijken verlaten het huis weer. Ook de priester en de ambtenaar vertrekken, maar de meneer die zich als Van Ruijven voorstelde blijft nog even met Vermeer praten. Op dat moment komt de vrouw van Van Ruijven met zijn dochter aangelopen. “En wie zou dat zijn, denk je?” vraagt de man. Inderdaad…het is hét meisje. “Vermeer heeft een goede reputatie, dat weet die meneer ook. Hij is een zeer vermogend en invloedrijk burger van Delft, met een kwalitatief hoogstaande kunstcollectie. Dankzij zijn tussenkomst krijgt Vermeer geen strenge straf van de Kerk. Wel moet hij nu als tegenprestatie een portret van zijn dochter schilderen.” Pelle kijkt opgelucht naar het tafereel. “En..nu?” vraagt hij. “Nu gaan we terug,” zegt de man. “K…kan dat zomaar? Gaan er geen gekke dingen gebeuren?” vraagt Pelle. De man denkt even na. “Dat is nooit met zekerheid te zeggen, maar daar hoef jij je geen zorgen over te maken. Kom.” Even later zijn ze weer bij de machine en begint de man weer met het indrukken van knoppen en het verschuiven van hendels. Pelle pakt zijn helft van de machine weer beet en zet zich schrap…

Hij wordt langzaam wakker en merkt dat hij in bed ligt. Hij draait zich om en zoekt slaperig naar zijn telefoon. Goede Vrijdag. Hij had vannacht raar gedroomd…over dat hij bij Vermeer in het atelier was. Vast en zeker de schuld van zijn overvloed aan fantasie, zoals zijn moeder hem al zo vaak had verteld. Melle wordt ook wakker en kijkt hem met dromerige ogen aan. “Pelle? Is er iets aan de hand?” Pelle glimlacht en geeft zijn lief een flinke pakkerd op haar wang. “Nee, lieverd. Helemaal niets.”

18-04-17 10:32:07
stora
Oudgediende


WMRindex: 7.862
OTindex: 996
@Vailan, mooi verhaal:ja
Ik wou dat ik zulke grote duimen had waar ik verhalen uit kon zuigen:)

18-04-17 10:35:34
Mamsie
Oudgediende


WMRindex: 28.979
OTindex: 60.087
@stora: Inderdaad, hij heeft er werk van gemaakt. Helaas als enige hier. Ik had me al verheugd op een aantal leuke bedenksels maar @Vailan heeft voor tien gewerkt. applaus! Van

18-04-17 10:39:33
allone
Stamgast


WMRindex: 30.864
OTindex: 61.630
Quote @Mamsie:
@stora: Inderdaad, hij heeft er werk van gemaakt. Helaas als enige hier. Ik had me al verheugd op een aantal leuke bedenksels maar @Vailan heeft voor tien gewerkt. applaus
idd. :ja

Ik denk dat het moeilijk is om mensen 2x voor hetzelfde te inspireren.
En wat mezelf betreft, ik deed vorige keer al niet mee.. behalve dat ik op de dag zelf inspiratie kreeg, na het lezen van alle andere verhalen.

18-04-17 11:17:11
stora
Oudgediende


WMRindex: 7.862
OTindex: 996
@allone, dat denk ik niet.
De vorige keer hadden we een 15 tot 20 tal mensen enthousiast gemaakt en die kwamen toen ook met een verhaal.
Maar daar waren we wel een maand actief mee bezig.
Nu wisten denk veel mensen het niet en het is ook moeilijk te vinden.

18-04-17 16:07:57
Mamsie
Oudgediende


WMRindex: 28.979
OTindex: 60.087
@stora: Eeuwig jammer dat die verhalen verlorengegaan zijn. Er zaten zulke leuke bij.

18-04-17 19:14:13
stora
Oudgediende


WMRindex: 7.862
OTindex: 996
@Mamsie, zekers.
Het was een leuk naslagwerk:ja

18-04-17 19:59:37
Vailan
Oudgediende


WMRindex: 17.859
OTindex: 64.712
S
Allen hartelijk dank voor de positieve reacties :D. Volgend jaar doe ik graag weer mee :ja.

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren!

[1] 2

WMRphp ver. 7.1 secs - Smalle versie - terug naar boven