.Zonsverduistering
-----------------------------
Komende woensdag is het dan zover. De aangekondigde Zonsverduistering zal dan plaatshebben.
Toegegeven, het is geen volledige zonsverduistering, er blijft een stukje onbedekt maar een spektakel gaat het toch wel worden.
Leuk om er ,goed beschermd uiteraard, naar te kijken.
En dan denk ik terug aan de twee keren dat we het voorrecht hadden om een volledige verduistering te kunnen zien. De eerste keer 1999.
Ik had erover gelezen en ook dat de totaliteit over noord Frankrijk zou gaan. En dat schiep mogelijkheden want ik wilde dit zo graag zien.
Dus heb ik in een campinggids een paar gunstig gelegen campings opgezocht.
En in mijn beste, haha, Frans gevraagd of er plaats was. En ja, bij de 4e poging was het raak. We konden er terecht. Met de caravan. Onze kleine 2-persoonscaravan. Hoera!
Onze oudste dochter, die helemaal niet van het kamperen is, bleek die dagen ook vrij te hebben en die wilde eigenlijk ook het spektakel zien.
En daar gingen we met ons drieën naar een camping in noordFrankrijk.
Daar had men een paardenweidje ontruimd , en een kleintje toiletgebouwtje geplaatst voor de gelegenheid. En dat was het. En er was plaats voor iedereen. Weliswaar hutje bij mutje maar niemand die zich daar aan stoorde. Er heerste een heel bijzondere sfeer, bijna sacraal.
Wij hadden dus een plekje gevonden en we waren ruim op tijd, de dag ervoor.
Dat werd dus slapen in de 2-persoonscaravan met ons drieën. Dat was goed te doen, dwars in het 2-persoonsbed. Dochter en ik allebei opzij..., met opgetrokken knieën en Papsie in het midden in een slaapzak met zijn benen op een krukje.
Dat ging uitstekend.
De volgende dag in de middag was het dan zover. Het was de hele dag al bewolkt.
Maar op het moment-supreme was die bewolking weg en werden we getrakteerd op een adembenemend schouwspel waar we uitstekend zicht op hadden.
Het was niet alleen mooi en interessant maar ook emotioneel en zo ervoer kennelijk iedereen het.
Het is voor eeuwig in ons geheugen verankerd. | 
☀️ 
