Het incident in Beuningen, waarbij een slechtziende man geen hulp van zijn vrouw mocht krijgen in het stemhokje, heeft veel losgemaakt. Onder lezers overheerst vooral onbegrip en frustratie. Velen vinden dat de regels te strikt zijn toegepast.

René Veldhoven reageert en wijst op het gebrek aan inlevingsvermogen bij de vrijwilligers: ‘Die vrijwilligers van het stembureau staan wel op hun strepen. Als je toch ziet dat iemand hulp nodig heeft, op welke manier dan ook, dan sta je dat toch toe. De moeite die mensen nemen ondanks hun beperking en dan weggestuurd worden, onbegrijpelijk.’

De meeste reageerders vinden het voorval ‘belachelijk’, ‘schandalig’, en ‘niet normaal’. Sylvia Verbon zegt: ‘Denk je nou werkelijk dat die thuis al geen overleg hebben gehad. Serieus dit belachelijk.’

Sommige lezers vragen zich af of de man zijn vrouw niet kon machtigen voor hem te stemmen. Riet Iprenburg reageert daarop en deelt haar eigen ervaring: ‘Mijn man is bijna blind, ik zeg gewoon bij binnenkomst dat wij samen in het hokje gaan en dat ik voor hem het vakje rood maak. Een keer was er commentaar, maar het mag gewoon.’

Betsie van Gorsel-Musters noemt het een gemiste kans op inclusie: ‘Inclusie geldt in Nederland hoegenaamd voor iedereen, maar hier laat inclusie toch een flinke steek vallen. Je kunt wel iemand machtigen wanneer je niet de mogelijkheid hebt te stemmen, maar de mogelijkheid om iemand in zijn waarde te laten, en deze mensen de mogelijkheid te bieden dat de partner mag helpen, wordt dan weer niet getolereerd.’