Dit soort fobieën...sorry hoor. Maar ik kan hier niet mee meevoelen. Aanstelleritis, dat vind ik het. En 90% vrouwelijk gedrag, aandachttrekkerij.

@BekiekUtMoar: Aanstellen zal ik het niet noemen, als iemand zo'n hevige reactie krijgt van het openen van een cadeautje zal er vast een psychologische verklaring voor zijn. Het is zeker raar, maar 't meisje zal 't zelf ook niet willen.

Kainolofobie, hmmmm..... Had mijn ex geen last van

@BekiekUtMoar: Nou uitslag kan je niet faken denk ik. Onze hersenen zitten ingewikkeld in elkaar en soms zijn ze niet helemaal goed geprogrammeerd zodat ze bij gebeurtenissen de verkeerde stof produceren en krijg je een onverwachte reactie. Misschien produceert ze bij het waarnemen van een mooi cadeau niet de stof die blije opwinding veroorzaakt maar een stof die paniek veroorzaakt. Dat is toch een redelijk vaak voorkomend verschijnsel dat echt aantoonbaar is en geen aanstellerij. Hoewel het dat natuurlijk wel kan zijn. Het vervelende eraan is dat je daar alleen van af kunt komen door puur door je gedachten te sturen een lichamelijke reactie, zoals het vrijkomen van stressveroorzakende stoffen, moet leren onderdrukken. Of je hele leven medicijnen moet slikken waarbij meestal alle reacties en emoties gedempt worden zodat je weer tekort komt op andere gebieden.

Je zal het maar hebben zeg .

Het zit gewoon tussen de oren en om nu zo'n moeilijk woord er voor te verzinnen.

raarrr.... wie is er nou bang voor |cado's ?????!!!!!

Misschien heeft zij ook moeite met alles wat nieuw is in haar leven. Dan zal iets nieuws dat ook nog onverwacht is helemaal beklemmend zijn. Want een kadootje is toch meestal een verrassing. Veel mensen moeten altijd wennen aan nieuwe dingen en situaties.
De één meer dan de ander.

Het ultieme cadeau voor de jongedame: een duveltje uit een doosje!

Dan zeg je toch gewoon: ''Liefje, hier is een cadeau. Er zit namelijk een horloge in.''. Dan is het toch niet nieuw meer voor haar

Mamsie: Dat noemen wij autisme. Dat is niet fobisch, dat is "niet kunnen bevatten".

Of het tussen de oren zit of niet, het is er wel.

@Microphone: Wie zijn "wij"?

wat die jongedame heeft weet ik niet. de kans is groot dat een psych die gaat zoeken iets heel anders vindt, waar dit alleen maar een symptoom van is

Zijn er nog wel normale mensen in de wereld? Er komen steeds meer fobiën, aandoeningen etc. bij.

@Tom-Servo, ik geloof ook dat ik de enige normale op wmr ben

Mamsie, daar heeft Microphone wel een punt, dat is echt kenmerkend voor autisme!
Mijn oudste (die nooit getest is op wat dan ook) heeft zeer veel moeite met veranderingen, ze kan ook zelden keuzes maken, maakt niet uit hoe klein het is.

Ze kreeg van haar oma een nieuwe loungebank, ze heeft een week niet geslapen.....
Vroeger als klein meisje werd ze altijd ziek voor haar verjaardag en sinterklaas, flinke koortsen ook, kon niet naar school.
Nu, als je haar iets geeft, kijkt ze je aan zegt met een toneelhoofdje, oowww leuk......later zegt ze tegen je, mam, ik ben er echt blij mee hoor, maar ze kan het niet echt laten merken.

Blaadje zei laatst tegen me, je oudste heeft verdomd veel trekjes van mij vind je niet?
En ja, ze komt er zelf ook steeds meer achter, dat ze veel autitrekjes heeft...

Jongste kreeg vroeger steevast een woedeaanval na een kadootje te hebben gekregen.........ze kon niet uitleggen waarom, inmiddels wel.
Nu zegt ze mam, ik weet dat ik altijd zo vervelend was en als ik dan een kadootje kreeg, voelde ik me schuldig naar degene die het me gaf, omdat ik vond dat ik het niet verdient had.
Maar zo uitleggen ging niet, want haar gevoel nam de overhand, dus juist in woede uitbarstingen!

Mamsie: Hmm, goed punt. Ik bedoelde "het gros".