Iedere ochtend klikt Hans Beoletto (80) zijn fietshelm vast voordat hij op zijn elektrische stalen ros stapt. Vanuit Vaassen fietst hij naar Apeldoorn en weer terug. „Goed voor de gezondheid”, glimlacht hij terwijl hij naast zijn fiets bij het Spoorfietspad staat. Die vertrouwde route kreeg eind vorig jaar een flinke opknapbeurt.

Ook naamgenoot Hans Reijnen (74) fietst graag over het voormalige spoortracé. Jarenlang woonde hij in Utrecht, „een fietsvriendelijke stad”, zegt hij. Nu geniet hij van de tocht tussen de bomen richting Vaassen. „Het was een mooie, strakke route”, zegt hij. „Tot die ribbels er kwamen.”

Met ‘ribbels’ bedoelen de heren de rode strepen die voor de oversteekplaatsen liggen. Bij elke kruising zijn tien banen aangebracht. Vijf aan de ene en vijf aan de andere kant.
Foto

„Als je daar met een flinke vaart en goed opgepompte banden overheen fietst, word je flink door elkaar geschud.”

„Het is totaal onnodig, want elke kruising is een voorrangskruising geworden”, zegt Reijnen. „De fietser hoeft dus niet gewaarschuwd te worden. Maar de automobilist heeft nu wel een drempeltje. Daar is verder niets mis mee.”

Mieke Bouwmeester (88) komt in een rolstoel tussen de bomen vandaan, samen met een groep bewoners van zorggroep Casa Bonita. Regelmatig maken ze een tocht over het fietspad. Bij de rode coating mindert haar begeleider telkens vaart, zodat Bouwmeester niet heen en weer wordt geschud in haar rolstoel.

„Het pad hiervoor was vooral zand en grind, wat dat betreft is dit een verbetering”, zegt Bouwmeester. Maar de ribbels zijn niet erg prettig voor haar zitvlak, merkt ze op.

Anja Straathof van de Fietsersbond Apeldoorn fietste zelf over het vernieuwde traject. Volgens Straathof functioneert het vernieuwde pad goed en zorgen de ribbels bij de kruisingen ervoor dat fietsers alerter zijn.

„De kruisingen in Apeldoorn zijn veiliger en overzichtelijker gemaakt en fietsers hebben overal voorrang gekregen.” Dat ontslaat fietsers niet van de plicht om goed te blijven opletten, benadrukt Straathof. „Je moet geen voorrang nemen.”

Vooral op het Apeldoornse deel merkt ze de verbeteringen: het pad is breder, gladder en overzichtelijker.

Maar zodra je de gemeente Epe inrijdt, verandert dat volgens haar. Daar is het fietspad smaller en minder goed onderhouden.

Beoletto vindt het een ‘misrekening’. „Ik fiets hier voor mijn plezier. Dat is minder geworden door de ribbels.” Op zijn elektrische fiets rijdt hij 25 kilometer per uur. „Dan stuiter ik flink op mijn zadel. Ik hoop dat de gemeente zo gauw mogelijk de hobbels eruit haalt.”

Communicatieadviseur Sibel Sahingöz legt uit dat de ribbels bewust zijn aangebracht als verwijzing naar de spoorlijn die hier vroeger liep. De vorm en onderlinge afstand van de ribbels zouden gebaseerd zijn op spoorbielzen: de balken waarop de rails vroeger waren vastgenageld.

Dat sommige oversteekplaatsen extra hobbelig aanvoelen, komt volgens de gemeente doordat een deel van de coating pas later kon worden aangebracht vanwege weersomstandigheden.

„De nieuwe coating moet nog volledig inslijten en wordt naar verwachting door gebruik nog iets gladder, vergelijkbaar met de eerder aangebrachte kruisingen”, aldus Sahingöz.