@venzje: Tegenwoordig wordt het begrip 'muze' gebruikt in de betekenis van inspiratiebron: een vrouw die de scheppingsdrang van de kunstenaar aanwakkert. Bekende voorbeelden zijn Beatrice Portinari van Dante Alighieri, Laura van Francesco Petrarca, Gala van Salvador Dalí en Sara van Bob Dylan.
Een muze is per definitie vrouwelijk. Als je het artikel gelezen zou hebben dan had je geweten dat Leonard Cohen een man is, dat zijn muze ooit zijn geliefde was en recentelijk overleden is. Oh, en een vrouw was. Meestal vind ik jouw literaire bijdragen variërend van komisch tot nuttig, nu overdrijf je
SamuiAxe: Niet overdrijven kerel, je kent mijn passie voor taalspel zo onderhand. Ik vind het alleen leuk om te laten zien dat je de kop aanvankelijk op meerdere manieren kunt lezen: Leonard Cohen schrijft vlak voor haar dood een brief...
Natuurlijk gooit het woordje 'zijn' vervolgens roet in het eten en word je, als je snappertje verkeerd is begonnen, gedwongen om opnieuw te beginnen met lezen. En dan blijkt dat de zin toch maar op één manier te lezen is. Maar dan heb ik mijn lol al gehad.
@venzje: Ach, nu overdrijf ik? Goh, das een heel aardige rebound van je
Zo je zelf al zegt, als je de titel goed leest is hij slechts op een enkele manier interpretabel..
Maar oké, laten we er verder niet over consummeren, is de moeite niet beste vriend Zo gezegd, meestentijds waardeer ik jouw literaire oprispingen hogelijk
een kunstenaar die echt van zijn muze houdt, en hoopt vlak na haar te sterven om in een eventueel hiernamaals samen te kunnen zijn, als ik het goed interpreteer, dan is dat echt romantiek zelf was ik een tijdje muze van een ku(ns)tschilder, hier beter bekend als 'mijn allerergste ex' (dus niet die Pakistaan met wie ik ooit getrouwd was).... als ik over een jaar of 30-40 bij ongeluk in hetzelfde hiernamaals zou komen -is erg onwaarschijnlijk- waar hij inmiddels al 12 jaar is, dan vraag ik overplaatsing aan