Elisabeth Gerrits-Molenkamp was donderdag getuige van een tragisch ongeluk op een spoorwegovergang in Heiloo. Ze zag hoe een 80-jarige vrouw om het leven kwam toen ze tussen de spoorbomen in paniek raakte. In een emotionele Facebookpost uit ze haar verontwaardiging over het feit dat omstanders foto's stonden te maken, terwijl de vrouw lag te vechten voor haar leven.

"Ik stond aan de overkant en zag en hoorde een trein met piepende remmen en hard toeterend naderen", schrijft Elisabeth op Facebook. Ze richt haar bericht aan de overleden vrouw. "Wat er gebeurde zag ik niet, maar wat ik daarna zag zal voor altijd op mijn netvlies gebrand staan. U en uw fiets waren geschept door de trein die met 90/120 km per uur op u af kwam."

Terwijl de vrouw lag te vechten voor haar leven, stonden omstanders tot haar verontwaardiging met hun mobieltjes in de aanslag. "Het enige wat ik kon doen was tegen ze schreeuwen dat ze het beter uit hun hoofd konden laten die te gebruiken voor filmpjes of foto's."

Een 'bijdehante meid' vroeg aan Elisabeth waarom ze geen foto mocht maken. "PARDON? Wat denk je nou zelf, er ligt hier een mevrouw te vechten voor haar leven, en jij wilt even stoer foto's maken zodat je die het internet op kunt slingeren of aan wie dan ook wilt laten zien?"

Bij de spoorwegovergang stonden mensen te mopperen dat er voorlopig geen treinen zouden rijden. "Ik riep tegen ze dat ze hun bek moesten houden omdat er iemand die NIET dood wilde, lag DOOD te gaan. Wat een wereld is dit, wat een onbeschofte mensen, waar is het medeleven? Naastenliefde? Respect?"

Het liefst had ik geen van dit alles willen zien, maar u had vast ook niet dood willen gaan, daar op die plek, met zoveel pijn en zoveel respectloze mensen om u heen. Het spijt me, lieve mevrouw, dat u dit is overkomen. Het spijt me, lieve echtgenoot en andere familie dat uw geliefde op deze manier is weggerukt uit jullie leven."

Ze deelt haar verhaal om verschillende redenen. "Ik wil dat een ieder die boos wordt vanwege vertraging met de trein de andere kant van het verhaal ziet, omdat ik hoop dat mensen die denken 'ik kan nog wel even onder de spoorboom door' dit nooit meer zullen doen, het kan zomaar je laatste keer zijn."

Ook wil ze de politie en ambulancebroeders een hart onder de riem steken. "Omdat ik respect heb voor het werk dat zij doen. Omdat mijn hart huilt voor de familie van deze vrouw. Omdat dit het enige is waar ik de afgelopen uren aan heb kunnen denken, omdat de tranen blijven komen en het niet eens een bekende was, omdat ik hoop dat de mensen met hun respectloze opmerkingen en ideeŽn om beeldmateriaal te maken eens beter zullen nadenken bij ongelukken, omdat ik dit kwijt moest. Rust zacht, lieve mevrouw", besluit ze.

Het bericht van Elisabeth is inmiddels al bijna 1300 keer gedeeld. Ook de politie van Alkmaar is onder de indruk van haar verhaal. "Prachtige tekst van een dappere getuige"