Dank jullie wel

Nog een late maar oprechte felicitatie

hahaha, ik ben heel de dag jarig hoor!
Dank je

ik ga zo de stad in, kijke voor klere enz

@heb ik: Geen zin in?

Weer slaaaaaaaaaaapen

mwah, t was wel leuk, maar we hebben niet egt naar kleding gekeken.

Puppy, gefeliciteerd!!!
k zag het nu pas

me afvragen waarom er geen goed functionerende Life-sessie is met WMR.

Ventrilo - Teamspeak - dump je antwoord op mijn PP

Hoogte punten uit een duister verleden

Ooit lang lang geleden in een donkere plek ergens verborgen achterin de boiler-kamer in het diepste van binnenwerk van een der grootste pasagiersschepen zaten een aantal mensen bijelkaar - gestrand op een stukje spits van een eiland - de stilte onderbrekende met flarden uit hun geesten beeld.. omgezet in direct begrijpelijke beeldtaal of vlamversnellend taalwerk - de meeste tijd was het stil - waar de banner boven hun soms van tekst en teken veranderde..

Het was op een IRC kanaal - ergens midden in een ongedocumenteerd stukje oceaan, waar schepen zo nu en dan eens sporadisch voorbij gleden.. zonder de bewoners van dat stukje diepzee te bemerken.. of een ladder uitgooien en een paar verdraaide vreemdelingen uit te laten - afwisseling als een kokosnoot in een woestijn.

Dit keer zaten we virtueel in de boiler-kamer, snikheet en bedrukkend, de stilte afstraffend met zinloos geratel, soms afgewisseld met een scherpe lijn - het was warm, beter, snikheet en de ventilatoren van de GOD van ons virtueel bestaan konden het net bijhouden.

Maar het leefde - elke persoon was echt aanwezig, we keken elkaar soms indringend aan, wreven elkaars parels van gedachten uit het hoofd en snoven de geur van Poezie op - of droomden even weg bij een nietzeggende geroffel.

De dood is als iemand naast je zit maar geen teken van communicatie voor je over heeft..ongezien, nooit gekend.

Het kanaal is nu droog, enkele eencelligen liggen er nog wat te kruipen, trekken strepen in het half-droge zand. Halen nooit herinneringen op - refereren alleen naar de titels van de banners. Wijzen naar de achtergelaten touwladders met de namen van de schepen die er ooit langs kwamen.

Ooit ga ik weer terug.. naar die dieptrieste hemel van stilte en goddelijk geestelijk fortuin - waar het soms liefdevol kan waaien - waar de schijnbare levenloze lichamen hun armen heen en weer zwaaien alsof er touwen aan trekken - stacatisch.. met enige twijfel.. heen en weer..

Zoiets komt niet meer..
maar de logboeken..
die liggen als documenten te wachten
om ontkent te blijven.. want logs..
dat is eigenlijk het grootste verraad
aan de vrijheid onbespied je diepste te braken.. ongereimd maar ongeremt..

In herinnering aan een mIRC ERA

Pasagierschepen komen niet meer langs, de vaargeul is nutteloos..

hahaha toch nog bedankt hoor!

naar sgool

Straks aan het werk helaas...! Heb er echt geen zin in...

Naar school.... Is wel 'n amusante dag: natuurkunde 2, Wiskunde B1, Natuurkunde 1, Natuurkunde 1, Wiskunde B1, Scheikunde 1,2, Scheikunde 1,2 ... Klaar

Naar de koffie, zwart zonder de suiker