De ouders van de 2-jarige Dylan uit het Britse Derby werden twee jaar geleden geconfronteerd met de moeilijkste beslissing uit hun leven: de beademing van hun doodziek zoontje, dat een zeer zeldzame vorm van longkanker had, stopzetten of niet. Ze besloten hun zoontje uit zijn lijden te verlossen, waarna Dylan plots iedereen, inclusief zijn dokters, verraste door wakker te worden.

Op Goede Vrijdag 2016 kregen Dylans ouders van de dokters het slechte nieuws te horen: hun zoontje was er zo slecht aan toe dat hij wellicht snel zou sterven. Het was aan hen de beslissing te nemen of de beademingsmachines uitgeschakeld zouden worden, en of Dylan pijnstillers zou krijgen waardoor hij zou inslapen.

Dylan was enkele maanden eerder, uitgerekend met kerst, met spoed naar het ziekenhuis gebracht omdat hij niet meer kon ademen. De dokters vonden niet alleen een ingeklapte long, maar ontdekten ook dat 80 procent van zijn longen bedekt waren met tumoren. Volgens de artsen had Dylan de extreem zeldzame ziekte pulmonaire langerhanscelhistiocytose, waarbij zogenoemde langerhanscellen de longen overwoekeren en het immuunsysteem aantasten. Normaal komt de ziekte enkel bij zware rokers voor.

Dylans toestand ontwikkelde zich in eerste instantie relatief gunstig, maar na een zware ontsteking stopten zijn longen plots met functioneren.

Op advies van de doktoren besloten Dylans ouders uiteindelijk de beademing stop te zetten. De volgende dag zou hij medicijnen toegediend krijgen, waarna hij pijnloos zou inslapen.

,,De beademingsmachines stonden op hun hoogst en nog kreeg hij bijna geen lucht", vertelt Dylans moeder Kerry aan de Britse krant Metro. ,,De hele familie was langsgekomen om afscheid te nemen, ook zijn broertjes. Ik was er kapot van, had dagenlang niet geslapen en bleef maar huilen. We mochten 's nachts bij hem blijven omdat hij elk moment kon sterven."

Op Stille Zaterdag leek te peuter plots weer beter te worden. Zijn hartslag zakte tot normale snelheden en hij kreeg meer zuurstof binnen. ,,Plots was er opnieuw leven in hem, hij kreeg opnieuw kleur, hij kwam weer bij."

De volgende dag, Pasen, was de jongen in stabiele toestand. Halverwege mei mocht Dylan opnieuw naar huis, eind juli werd hij kankervrij verklaard.

Vandaag, op Pasen, roepen Dylans ouders op een kinderkankerfonds te steunen en zoveel mogelijk geld te storten om lotgenootjes van hun zoontje te kunnen behandelen. ,,Ik ben niet echt religieus, maar toch noem ik Dylan ons paasgeschenk. Toen we zijn broertje zeiden dat Dylan weer wakker was, zei hij dat hij op Jezus leek. Daar had hij net over geleerd op school."