Wekenlang leefde de Zweed Daniel op het vliegveld van Napels, zonder geld of identiteitspapieren en met nauwelijks samenhangende herinneringen aan zijn verleden. Inmiddels is zijn familie gevonden en krijgt hij hulp om terug te keren naar Zweden.
Foto

Tussen reizigers met koffers viel Daniel aanvankelijk nauwelijks op. Maar terwijl anderen vertrokken, bleef hij rondlopen op de luchthaven Capodichino in Napels, waar medewerkers hem uiteindelijk steeds vaker herkenden.

De jonge Zweed had geen identiteitspapieren of geld bij zich en vertelde dat hij zijn geheugen kwijt was. Hoe hij op het vliegveld terecht was gekomen en waar hij naartoe kon, werd uit zijn verwarde antwoorden niet duidelijk.

Zijn situatie riep steeds meer vragen op bij mensen die dagelijks op de luchthaven werkten. Daniel sprak weinig, vroeg nauwelijks iets en was voor hulp aangewezen op anderen.

Medewerkers en voorbijgangers boden hem eten en kleding aan. „Hij heeft nooit iemand kwaad gedaan”, vertelden mensen die hem op het vliegveld hadden leren kennen.

Ook de Zweedse honorair consul in Napels, Pierluigi Petrone, probeerde te achterhalen wie hij was. Op 15 oktober had hij een melding over Daniel ontvangen van luchthavenpersoneel, waarna hij zich met de zaak ging bezighouden.

Een gesprek leverde aanvankelijk weinig houvast op. „Hij heeft me weinig verteld, en dat was erg verward”, aldus Petrone, die ook kleding voor hem kocht.

De doorbraak kwam nadat Daniel maandag 2 november was ondergebracht in een gemeentelijke opvangvoorziening. Medewerkers van de sociale dienst en de Zweedse ambassade slaagden erin contact te leggen met zijn familie.

Zijn ouders hadden sinds augustus niets meer van hem gehoord. Zij zijn geïnformeerd over zijn situatie en gerustgesteld over zijn gezondheid.

Bij het herstelde contact volgde een telefoongesprek met zijn vader. „Daniel, ben jij het?”, vroeg die, waarop na een korte stilte het antwoord kwam: „Ja, papa, ik ben het.”

Daniel heeft inmiddels aangegeven dat hij naar Zweden wil terugkeren. De gemeente Napels werkt daarvoor samen met het Zweedse consulaat en de ambassade; een definitieve vertrekdatum is nog niet bekendgemaakt.

Volgens wethouder Chiara Marciani had hij eerder langere tijd hulp afgehouden. „Na een lange periode waarin hij iedere vorm van ondersteuning had geweigerd, besloot Daniel met onze diensten mee te werken”, verklaarde zij.

Met het terugvinden van zijn familie zijn nog niet alle vragen beantwoord. Onduidelijk blijft wat er precies is gebeurd voordat Daniel op de luchthaven belandde en waarom hij daar zo lang verbleef.

Er zijn berichten over zijn verklaring dat hij in Rome zou zijn aangevallen en daarbij zijn bezittingen zou zijn kwijtgeraakt. Die lezing is niet bevestigd; ook over de oorzaak van zijn gemelde geheugenproblemen is niets vastgesteld.

Voorlopig heeft hij een tijdelijke verblijfplaats en krijgt hij begeleiding. Petrone verwoordde het doel van de verdere hulp: „We blijven samenwerken, ook met de Zweedse ambassade in Rome, zodat hij snel weer rust kan vinden en met zijn dierbaren herenigd kan worden.”