KAMPEN -Het is ‘tamelijk uitzonderlijk’ om een kindje, dat nog niet eens geboren is, formeel al onder toezicht te laten plaatsen, zegt Richard Bakker van de Raad voor de Kinderbescherming. Toch gebeurt dat in het Kamper gezin dat in augustus zwaar door brand en de dood getroffen werd. Het is bedoeld, zegt Bakker, om ‘alvast een netwerk van zorg en toezicht’ te kunnen spannen voordat het kindje ter wereld komt. „Dat kindje komt terecht bij ouders en zal op dezelfde manier in eenzelfde structuur worden opgevoed. Dat willen we op deze manier voorkomen”, zegt de persrechter in Zwolle. Het is een lastige kwestie. Volgens rapportages van de Kinderbescherming heeft de moeder gezondheidsproblemen, een hoge bloeddruk, kans op risico’s als trombose en embolievorming. De geraadpleegde huisarts en een gynaecoloog spraken ‘grote zorgen’ uit over het verloop van de zwangerschap. Dat zorgt feitelijke voor de volgende situatie - het kind in wording staat al onder toezicht, maar het zit in de moeder en die is juridisch niet te dwingen tot medische controles en begeleiding, zegt ook de persrechter. Het zal moeten komen van goede argumenten van de gezinsvoogd. Korpsofficier Aalt Fikse die het gezin vanuit het Leger des Heils bijstaat (ze wonen boven een gebouw van het Leger) vindt dat door de rechtbank het beeld wordt geschapen dat ze niets van artsen willen weten „terwijl in het verleden gewoon sprake was van ziekenhuisbevallingen en gynaecologenbezoek”. Hij relativeert ook hier: „Ze heeft vijftien lichamelijk gezonde kinderen op de wereld gezet. Het zijn mensen die weten wat ze doen. Dit is niet hun eerste kindje”. Het zal ook van de wijsheid en beraad van de gezinsvoogd afhangen of de kloof tussen het gezin en de zoon, die nu met toestemming van de rechter uit huis is geplaatst, nog kan worden gedempt. De emoties zijn behoorlijk opgelopen. Tijdens de zitting in Zwolle liet het echtpaar weten dat de balsturigheid van hun zoon wel eens ‘het werk van de Satan kan zijn” en legden uit dat ‘duivelsuitdrijving een optie is om hem daar van te genezen’. Ze hopen vooral dat de hulpverleners hem naar huis zullen sturen „met de opdracht te luisteren naar de ouders, en hen te eren”.